Wydarzenie  miało charakter warsztatowo-szkoleniowy i było skierowane do pracowników biblioteki zainteresowanych zwiększaniem dostępności swoich działań dla osób z niepełnosprawnościami, osób starszych i innych grup odbiorców.

Szczególną uwagę poświęcono dostępności architektonicznej, obejmującej m.in. likwidowanie barier w przestrzeni budynku: zapewnienie podjazdów, odpowiedniej szerokości przejść, czytelnego oznakowania pomieszczeń oraz dostępnych toalet. Podkreślono znaczenie intuicyjnej orientacji w przestrzeni, czyli takiego zaprojektowania wnętrza, aby użytkownik mógł łatwo się poruszać bez konieczności proszenia o pomoc.

Drugim istotnym obszarem była dostępność informacyjno-komunikacyjna. Omawiano sposoby tworzenia prostych i zrozumiałych komunikatów, wykorzystanie języka łatwego do czytania i rozumienia (ETR), a także zapewnienie alternatywnych form przekazu – np. napisów do materiałów wideo, tłumaczeń na Polski Język Migowy czy audiodeskrypcji. Zwrócono uwagę na znaczenie przeszkolenia personelu w zakresie komunikacji z osobami o różnych potrzebach.

Kolejnym elementem była dostępność cyfrowa, obejmująca strony internetowe, katalogi online i materiały publikowane w sieci. Uczestnicy poznali podstawowe zasady tworzenia treści zgodnych ze standardami dostępności (np. odpowiedni kontrast, teksty alternatywne do obrazów, możliwość obsługi strony z poziomu klawiatury). Podkreślono, że dostępność cyfrowa jest dziś równie ważna jak fizyczna obecność w budynku.

Omówiono również dostępność oferty programowej, czyli sposób planowania wydarzeń i działań kulturalnych tak, aby były one otwarte dla jak najszerszego grona odbiorców. W praktyce oznacza to np. organizowanie wydarzeń w różnych godzinach, dostosowanie formy zajęć do osób o różnych potrzebach, zapewnienie materiałów w różnych formatach czy możliwość udziału zdalnego.

Ważnym aspektem była także dostępność organizacyjna, czyli tworzenie procedur i standardów, które wspierają osoby ze szczególnymi potrzebami – np. możliwość zgłoszenia indywidualnych potrzeb przed wydarzeniem, wyznaczenie osoby odpowiedzialnej za dostępność czy przygotowanie planów ewakuacji uwzględniających wszystkich użytkowników.

Szkolenie podkreślało, że dostępność to proces ciągły, wymagający refleksji, otwartości i gotowości do wprowadzania zmian. Dzięki praktycznym ćwiczeniom uczestnicy mogli lepiej zrozumieć, jak różne elementy dostępności łączą się w spójną, przyjazną i inkluzywną ofertę instytucji kultury.

“Projektowanie uniwersalne kultury - dostępność w instytucjach kultury” to projekt, który podejmuje temat dostępności i włączania osób z niepełnosprawnością oraz seniorów w działania instytucji kultury. Jego celem jest poprawa dostępności instytucji kultury w przygotowaniu i realizacji oferty.

Partnerem projektu jest Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. 

"Projektowanie uniwersalne kultury - dostępność w instytucjach kultury” finansowany jest w ramach działania 3.3 Systemowa poprawa dostępności Priorytetu III Dostępność i usługi dla osób z niepełnosprawnościami programu Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego 2021-2027.